Wo isch de Levi? |

Wo isch de Levi? |

Illustration eines Lavas mit Hut vor einer nebligen Waldszene.

Foto von Christian Grab auf Unsplash | Illu: glitzergeschichten

Näbe de ville grüene Wälder und de wiite Felder, gitts i de Schwiiz ganz vill grossi, mächtigi Berge. Im Winter sind die Berge vo ere wiise Schneedecki überzogeund ganz vill Lüüt chömmed vo überall her …

ZU ALLNE GSCHICHTLI

» go Skifahre und Schlittle, Langlaufe und Spaziere, mached Schneeengel und Schneeballschlachte, fanged die schöne, grosse, vom Himmel abgeheiende, glitzrige Schneeflocke mit de Zunge, oder gnüssed d Sonnestrahle uf eme Rivella-Ligistuehl näb eim vo dene Holzhüüsli, wo i de Landschaft stönd und trinked en heissi Schoggi.

Aber es gitt ganz vill Land und Egge i de Berge, wo sich, im Sommer wie im Winter, einsam und ruhig i de gwaltige Natur präsentiered. Die Fläcke Land hend fast scho öpis mystisches.

Und was villi ned wüssed isch, dass nebe de Mensche und de Tierli, i de Berge no es anders Volk i de Natur lebt.

Si sind munzig chli, gsehnd eus Mensche sehr ähnlich und chönntet sichs problemlos uf ere Handflächi vo eus bequem mache und det schön gmüetlich ligge und schlofe.

Die lustige chline Gstalte heissed  Lavas und lebed s ganze Johr über i de Natur, uf genau dene abglägnige Fläcke Land i de Berge, under Blätter, Felse und Bäum. I chliine Höhle oder eme us Äst baute Hüttli.

Lavas sind meistens fröhlich, es bizzeli frech und sehr, sehr abentürlustig.

Si liebets, z chlättere, z buddle oder öpis lustigs z boue. D Lavas liebed Tier und spiled oder reised au gern mit ihne. Wenn Tierli Hilf bruched, denn sind d Lavas stets zur Stell. Sueched de Tierli Fuetter, oder helfed ihne, de Weg z finde.

Hüt isch en sonnige Wintertag. Aber d Lavas wo uf de verschneite Bluemewise amene steile Hang uf eme Bündner Berg wohnet, sind usser sich. Eine vo ihrne liebste Fründe isch verschwunde! De Levi.

Under drü grosse Stei versammlet sich alli Lavas, bespreched sich und fiiled en Plan uus, wie si de Levi so schnell wi möglich wider findet. – Als ersts suechets Spure im Schnee. Aber nebe verschiedene Fuessabdrück vo allne mögliche Tier, findet sich kei Lavafuessspure i de wiite, wiise Landschaft.

Zrugg under de drü Stei will de Grosspapi vom Levi wüsse: «Wer hett de Levi als Letschte gseh?»

«Ich, ich, ich, ich, iiich!», rüefed ganz vill Lavas gliichzitig und durenand.

Debi düend sie wie Chinde i de Schuel, ihri Ärmli it Luft strecke oder uufgregt umegumpe.

«Ähm.» jetzt weiss am Levi sin Grosspapi ned, wo er söll afoh. «Jetzt stelled er euch am beste alli i einere Reihe uuf und jede verzellt mer emol, wo und wenn er de Levi s letscht mol gseh hett.» – Schön brav und blitzschnell stellet sich die chline Lavas ine Reihe. Denn foht de ersti Lava ah, vo de letschte Begegnig mit em Levi z verzelle.

De Grosspapi vom Levi loset uufmerksam zue und am Levi sini Cousine sitzt nebedra uf eme Stüehli und macht sich iifrig Notize i nes bruuns alts Buech.

Es Lavameitli mit rote Hoor, d Riva, isch di ersti i de Reihe. «Ich han de Levi gester am Oobig s letschte mol gseh. Mir sind zäme uf gfaltete Papierflüger dur d Nacht gseglet und hend probiert, de Vollmond z berüehere. – Hett aber leider ned klappet.»
«Und denn?», will de Grosspapi wüsse.
«Denn sind mer heigange.»
«Aha. Ok guet, danke für dini Hilf, chlini Riva.»

Bim Papierflügerflüge chan also nüt passiert sii, das hetti am Levi sini Fründin mitbecho.

Aber was isch, wenn de Levi gar ned heigange isch, sondern no uf eigeti Fuust es Abentür hett welle erlebe?

De nechsti Lava isch a de Reihe. «Also ich han de Levi gester am Nomittag s letschte mol gseh, er isch uf em Weg zum Fuchsbau im Tannewald gsii.»
«Zum Fuchsbau? Was hett er denn det welle?»
«Kei ahnig!»
«Okei und hett der de Levi süst no öpis wüssenswerts verzellt oder villicht öpis speziells debii gha?»
«Ähmmm, nei!»
«Ach so, jo guet. Danke für dini Hilf.»
«Bitte. Und tschüss!» – Scho isch de chlini Lava us em Sichtfeld verschwunde und die nechsti Lava isch a de Reihe. Das chönnt no es Momentli goh, die Reihe isch nämlich richtig lang.

Di nächsti i de Reihe räusperet sich: «So: Ich han de Levi s letsch mol öppe vor zwoi Woche gseh.»
«Vor zwoi Woche?»
«Genau.»
«Dasch aber scho chli lang her. Und was hett er det gmacht?»
«Das weiss ich doch ned!»

«Ohjemine!» wetteret am Levi sin Grosspapi.

Die Lava, wo de Levi vor zwoi Woche zum letschte mal gseh het, het ihm jetzt also würklich ned wiitergholfe.

«So wird das nie öpis. Hoffentlich befindet sich no de eint oder anderi vo eus i dere lange Reihe, wo eus au tatsächlich cha wiiterhelfe.»
«Sicher Grosspapi. Mit gänd ned uuf, schliesslich müend mir de Levi uunbedingt wider finde. Und wenn mer ihn ned gfunde hend, bis es dunkel wird, denn müend mer d Uhus um Hilf bätte, die gsähnd doch eso guet, au wenns dunkel isch!», schloht am Levi sini Cousine vor.

Und so losed die beide geduldig jede Lava i de Schlange ab und mached sich wenn nötig Notize. Aber es schiint uussichtslos:

Niemert hett en heisse Tipp für die zwoi.

Defür wüssed si jetzt, dass de Levi im letschte Früehlig einisch bi de Tante Marly isch go Erbslisalat esse, dass er vorgester Nomittag mit sine Fründe Chlätterifangis gspilt hett oder vor öppe drü Woche einisch am Holzhacker gholfe hett Holz hacke. Super.

Das alles bringt de Grosspapi und d Cousine vom Levi überhaupt ned wiiter. Si müend wüsse, was de Levi gester Oobig nachem Papierflügerflüge, i de Nacht oder hüt am früeh Morge gmacht hett. Aber i dere Ziit schiint de Levi tatsächlich verschwunde zsi und das isch komisch. – Sehr sogar.

Schliesslich bliibed d Lavas gern binenand und mitenand. Falls öper mol es Reisli aträtet, denn mit Fründe. Die werdet denn gebührend verabschidet und alli andere freued sich scho, uf d Rückkehr vo ihrem Reisevölkli.

Dusse wirds langsam dunkel und mer ghört de Wind pfiife.

Defür isch d Schlange nümm so lang, die letschte paar Lavas chönd jo jetzt au no ihre Teil dezue biiträge, villicht lohnt sichs jo und es chunnt no wichtige Hiiwis zum Vorschii, aber … Fehlazeig.

De foiftletschti Lava hett nume welle sege, dass er de Levi gar ned eso guet kennt.
De viertletschti Lava hett de Levi ebefalls vorgester Nomittag bim Chlätterifangis spile gseh genau so wie die drittletschti Lava.

De Grosspapilava verdreiht d Auge, langsam wird er müed und immer besorgter.

De zwoitletschti Lava hett de Levi mit emene andere Lava verwechslet und chunnt jez selber nümme drus und de letschti Lava …

… isch, de Levi!

Alli no awesende Lavas suuged überrascht Luft ii und seged «Levi?» im Chor.

«Jo?» frogt de Levi mit grosse chugelrunde Auge.
«Was machsch du do?» will sini Cousine wüsse.
«Jo astoh!»
«Und WIESO?» frögt am Levi sini Cousine. Sie schreit ihn fast ah.
«Du, das wüssti selber gern. Woni vorher vo mim Abentür zrugg cho bin, sind ihr alli so schön brav inere Schlange gstande, denn hani denkt: Do stoh ich doch am beste mol hinde ah, denn erfahr ich villicht au no um was es be dere aschiinend wichtige Aglegeheit genau goht.»

«Oh, Levi.» Alli Awesende süüfzet.

Natürli sind si erliechteret, aber si sind au müed vo dem lange und astrengende Tag.
De Grosspapilava muess Lächle. «Du und dini Abentür! Wo hesch denn gsteckt, de ganz Tag? Mer hend dich vermisst.»

De Levi gähnt. «Oh. Das verzelli eu morn, isch guet? Ich bin mega müed!»

Und so hend d Lavas de Levi doch no gfunde. Wo er gsii isch, das weiss bis jetzt nume er selber. Aber im nächste Gschichtli, erfahred ihr Chinde s ganz bestimmt au!

Erschienen am 24. Dezember 2018