Sirup & Gheimnischrömereie |
Sirup & Gheimnischrömereie |
Foto von Aaron Burden auf Unsplash | Illu: glitzergeschichten
Näbe de ville grüene Wälder und de wiite Felder, gitts i de Schwiiz ganz vill grossi, mächtigi Berge. Im Früehlig liit det sogar immerno Schnee a gwüssne Ort, aber a anderne spriessed defür Blüemli und Gräser und d Natur, d Tierli und d Mensche erwached us ihrem Winterschlof.
Bi de munzig chline Lavas und ihrem einsame Fläcke Natur i de Berglandschaft isch munters Umherwusle agseit. De Levi wirblet durch s Dorf und stattet allne mögliche Dorfbewohner en Bsuech i ihrne Höhlene oder Hüttli ab.
Niemer chunnt drus, was de chlini Lava jetzt wider astellt, aber alli freued sich über sin Bsuech und beobachtet ihn gspannt, damit sie villicht sogar chönd usefinde, was er im Schild füehrt.
Als ersts bsuecht de Levi d Tante Marly.
«Hoi min Lieblingslevi. Chunsch widermol verbi, zum en Teller vo mim weltberüehmte Erbslisalat z ässe?», begrüesst sie ihn freudig.
De Levi schüttled de Chopf. «Ned ganz. Aber du chochsch doch gern, Tante Marly?»
«Das stimmt.»
«Super! Hesch du denn au en alte Topf, wo du nümm bruchsch?»
D Tante Marly luegt skeptisch. «En alte Topf? Für was bruchsch denn du en alte Topf?»
De Levi lächlet nume gheimnisvoll und meint: «Das wirsch no früeh gnueg erfahre!»
Nachdem de Levi no es Glas Sirup bi de Marly trunke hett, zottled er mit drü alte Töpf ab. Es isch gar ned so eifach, die Töpf transportiere. Aber mit es bizzli balanciere und hoffe, dass mer niene inelauft, klappts eigentlich ganz guet.
Amene gheime Ort, stellt de Levi die drü Töpf under, die brucht er erst spöter wider.
Als nächsts macht er sich uf de Weg zu sinere Fründin, de Riva. D Riva seit ihm, dass sie grad kei Ziit hett, zum mit ihm spile, will sie jo ihres Flugzüg muess baue.
Uf das abe meint er: «Das isch keis Problem, Riva, ich ha sowieso ned vill Ziit. Aber seg mol, chani es paar Schruube vo dir uuslehne?»
«Uuslehne? Aso bringsch mer sie wider zrugg?»
De Levi stockt. «Aso jo… eher… Chani der es paar Schruube entwände?»
«Für was bruchsch denn du Schrube?»
«Chani ned sege.» – Churz überleit d Riva. «Jo denn … bedien dich! Wenn scho do bisch: Willsch villicht no en Sirup?»
«Wieso ned?» seit de Levi und macht sich dra, es paar Schruube zämezsueche und in en Sack inestopfe.
Während ere churze Pause, trinked d Riva und de Levi zäme ihre Sirup. Denn machet sich beidi wider ad Arbet und de Levi verabschidet sich.
Be sim gheime Ort im Wald, stellt er de de Sack mit de Schruube näbed die drü Töpf. Denn pfiift er, so luut wies goht und nach wenige Augeblick raschlets im Gebüsch näbed ihm.
«Mona, bisch dus?»
En füürrote Fuchschopf spienzlet um de Egge.
«Moooona!» Freudig fallt de Levi sinere Fründin umd Schnauze.
«Du hesch mich gsuecht?»
«Jo genau, Mona. Seg emol … Chasch du mir es paar Bsorgige mache?»
«Was denn für Bsorgige?»
De Levi flüsteret de Mona öpis is Ohr.
Nach eme Zitli nickt si iifrig und macht sich uf de Weg. «Alles klar, Levi. Ich bring alli Sache dohi, a din gheime Ort.»
Jetzt nimmt am Levi sis Projekt richtig Fahrt uuf.
Er goht no bi sine Grosseltere verbii, trinkt es Glas Sirup bi ihne und plünderet am Grossmami ihre Wollechnäuelvorrot. Langsam hett er chli en Wasserbuuch, aber er chan sis Projekt jetzt ned underbräche.
Uf em Weg vo sine Grosseltere chunnt er a de Riva ihrem Lieblingseseli, am Tiano verbi. Spontan frogt er ihn, öb er ihm hilft, die vile Sache träge.
«Natürlich.», seit de liebi Esel zu dere Frog
S Zwoite sind sie vill efizienter. Sie bsueched no so mängs Deheime und schwätzed allne dene Lavas irgendöpis ab.
Überall, bechömed sie en Sirup für de Levi und es Rüebli für de Tiano abote über.
Und will die zwoi schlecht chönd nei sege, seged sie überall dankend jo zu dem liebe Agebot. Und de ganzi Plunder bringed sie am früeh Oobig, wos scho am iidunkle isch, am Levi sin gheime Ort.
Det ahcho, bruched sie unbedingt e Pause.
De Tiano hett vill z vill Rüebli gässe, sin Buch isch scho chugelrund und de Levi hett so vill Sirup trunke, das er uuunbedingt ufs WC muess.
Leider goht das ned, will i dem Moment chunnt d Mona um de Egge.
Die drü begrüessed sich erschöpft. Denn stönd sie um de grossi Huufe Plunder und beguetachtet ihn misstrauisch.
«Was stellsch denn jetzt mit all dem Züüg ah, Levi?», frogt de Tiano.
Am Levi klappet fast d Augelider zue. «Seg i eu es andersmol. Ich muess jetzt hei go schlofe.»
«Das isch e gueti Idee.», seit d Mona und bütet am Levi ah, ihn no heibringe.
Und so mümmer eus jetzt alli nochli gedulde, bis mer usefindet, was de Levi für e Riiseüberraschig planet hett.
Bis zum nächste mol, liebi Chinde.
Erschienen am 25. März 2020